http://www.naytthit.com ..... မွ
မာေရေက်ာေရနုိင္တဲ့ေကာင္ေလ
ဘာျဖစ္လဲ
ေခ်ာ္က်ရင္ေတာင္ ေမွာ္ထေနဦးမယ့္ေကာင္။
ဆႏၵစြဲအရ ေျပာၾကစတမ္းဆိုရင္
သူပုန္ထပြဲႀကီး ခ်ိမ့္ခ်ိမ့္သဲသဲ က်င္းပလိုက္ခ်င္တာပါပဲ။
ငါ့ကို
ကန္႔လန္႔တုိက္တယ္လို႔ မေျပာၾကနဲ႔
ရန္သူကို ရန္သူလို႔ မေခၚရဲတဲ့ေကာင္ေတြကို တိုက္မယ္
ေျမထုလိုမစြဲျမဲရင္ ေလထုလို အသဲကြဲရမယ္
ဘုရားသခင္က ေမာင္ရင္တို႔ကို ေက်ာ္မၾကည့္ခဲ့
ဘယ္ေလာက္ပဲ ပူေလာင္ပါေစ ရင္ခြဲ႐ံုမွာေတာ့ ဇိမ္မရွိဘူး
တပ္ၾကပ္ႀကီးအထာ လာလုပ္မေနနဲ႔။
ျမင့္ျမင့္စန္းေရ …
မင္းက ငါ့ကို
တင့္တင့္တယ္တယ္ လူရာ၀င္ေစခ်င္သတဲ့
ဟုတ္စ
မင္းက ငါ့မိန္းမဆက္ျဖစ္ေနဦးမယ့္သူပါကြယ္
မညံ့နဲ႔။
ျမင့္ျမင့္စန္းေရ … မိန္းမေရ
မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြ
ဟိုစာေစာင္ ဒီစာေစာင္မွာပါလာေတာ့
မင္းရဲ႕မ်က္ႏွာ တညႇိဳ႕တထြာ
အားမငယ္စမ္းပါနဲ႔ မိန္းမရာ
မင္းကို ငါ
ကဗ်ာထဲမွာ ထည့္ေရးၿပီ။
ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Monday, 1 September 2008
ျမင့္ျမင့္စန္း ဇာတ္လိုက္ျဖစ္ၿပီ
Saturday, 23 August 2008
သနပ္ခါး
http://www.naytthit.com ...မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
သဘာ၀ရဲ႕
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ရတနာ
အညာေက်းလက္ တပ္မက္ဖြယ္ရာ။
ေႏြထဲ
သဲမုန္တိုင္းေတြနဲ႔ ရိုင္းစိုင္းလွတဲ့ ေလထဲ
ပက္ၾကားအက္ ကုန္းေျမမာေခါင္ေခါင္ထဲ
ခၽြံျမ ဆူးေတြထုတ္လို႔ အာခံ
ဘ၀ကို ဒီလို ရွင္သန္တယ္။
အရြယ္ေရာက္ေတာ့
အလိုက် ျဖတ္ေတာက္ခံကာ
ၾကမ္းတမ္းခက္မာ ေက်ာက္သားျပင္
ဘ၀ကို မွတ္ေက်ာက္တင္ အေသြးခံလို႔…။
အိုမင္း တြန္႔ရြ
အေမ့ အသားအရည္ေပၚမွာ ျဖစ္ျဖစ္
ပန္းႏုေရာင္ေျပး
ခ်စ္သူ႔ပါးျပင္ ကေလးေပၚမွာ ျဖစ္ေစ
သူဟာ
ပန္းေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ ေမႊးတယ္။ ။
ကမာပုလဲ
၂ ၀ ၀ ၈။
Sunday, 11 May 2008
ေဒါသျမစ္တစင္း၏ ေသတမ္းစာ.................
ေဟာဟုိမွာ
ဓနိေတာ၊ လမုတန္းနဲ ့
ေခ်ာင္းတုိ ၊ေခ်ာင္းခြေတြကေပါ
ျမစ္အဏၰ၀ါတေၾကာ
ေဗဒါေတြတင္ေမ်ာေနၾကတာမဟုတ္ဘူးေလ။
ေရေမ်ာျပီး ကမ္းလာတင္္ၾက
ထင္းေခ်ာင္းသစ္တိုသစ္စ
အဲဒါေတြသည္ပင္လည္းမက
သဘာ၀လည္းမက်စြာ။
သည္မွာေလ
အျပာစ အနီ စ အ၀ါစ
အ၀တ္စပါေလရံု သာသာ
၀ိညာဥ္မဲ့ကို္ယ္ခႏၶာ
သၿဂၤဳိလ္မယ့္သူကိုရွာ
မင္းတုိ ့ငါတို႔ လုိပါ
လူသားအသက္ေတြ
ေထာင္ေသာင္းေပါင္းမ်ားစြာ။
သူတို႔အတြက္မွာ
စ်ာပနေတးသံဆိုတာမရွိ
ေၾကးစည္သံမရွိ
ေခြးအူသံလည္းမရွိ
ေရခ်မ္းအိုးငယ္ေလးေတြလည္းမရွိ
ဆြမ္းသြပ္မယ့္လူလည္းမရွိ
ေဆြလံုးကြ်တ္
မ်ိဳးလံုးကြ်တ္
ရြာလံုးကြ်တ္မ်ွ
သည္ေျမေပၚက
လြင့္ပါး ပ်က္သုဥ္းၾက
ေနာက္ဆံုးဘ၀ကူးခရီး
အေႏွာင္အဖြဲ ့ေတြ ကာဆီး။
အစိုးရလုပ္သူကိုယ္တုိင္က
တာ၀န္မဲ့မဲ့ ေျပာထား
မျပည့္မစံုသတင္းစကား
၀ိုး၀ါး ေထြအင္္
မုန္တိုင္းဒဏ္လြတ္ေလနိုးနိုး ထင္
မိသားစု၀င္ေတြ
တေယာက္လက္တေယာက္တြဲ
ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ေႏွာင္တည္း
ေသပြဲႀကီး ၀င္ရရွာ
ရင္နင့္စရာျမင္ကြင္း
ျမစ္တစ္စင္းလံုး
ျပည့္လုလု.....။
ပစၥကၡ
တို ့သမိုင္းမွာ
မင္းမဲ့၊ တရားမဲ့
တိုင္းျပည္ဘ၀
ဒီေလာက္ နိမ့္က်
တရံတခါ
ရာဇ၀င္ေတြလည္းမရိုင္းခဲ့ပါဘူး ကြာ ။
တာ၀န္မဲ့မဲ့
သစၥာပ်က္
နင္
ဟဲ ့ အစိုးရ
ဆႏၵ ကန္႕ကြက္မဲ
ျဖဳတ္နိုင္ခြင့္သည္ တခါလြဲ
ဘဒၵ သံသရာထဲမွာ
တို ့
၀ိညာဥ္ေတြ
မလြတ္မကြ်တ္ရင္ ေနပါေစ..............
က်န္ရစ္သူတို႔ေရ
ဒို ့တေတြ အတြက္ေလ
အမွ်ေ၀ မေနနဲ ့
လက္စားသာ ေခ်လွည့္ၾကေတာ့။ ။
ကိုေ၀လင္း
(၁၀၊ ၅၊ ၂၀၀၈)
မွတ္ခ်က္။ ။ေဒါင္းအိုးေ၀၊အတြဲ(၁)၊အမွတ္(၆)၊ဧၿပီ၊ေမ၊ဂၽြန္ စာအုပ္တြင္
ပံုႏွိပ္ေဖၚျပမည့္ ကဗ်ာျဖစ္ပါသည္။
ဟင္းလင္ျပင္ဘေလာ့မွ ကူးယူသည္။
Tuesday, 29 April 2008
ေမသမိုင္းသစ္ အသင့္ျပင္
ကမၻာ့့ မွတ္တိုင္တရပ္ ပါ့
ၾသဂတ္စပိုင့္ရဲ႕ အ႐ုိးတြန္သံ
နိုင္ငံတကာက ၾကားခဲ့ၾက
ကမၻာ့ အလုပ္သမားေန႔
ေမေဒးေန႔ႀကီးအျဖစ္ ေမာ္ကြန္းတင္
ေမသမိုင္းစဥ္ကို လႈပ္ႏႈိးးပစ္ခဲ့သလို ...
ဗမာ့ မွတ္တိုင္တရပ္ အျဖစ္
ၾသဂုတ္ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ အာဇာနည္မ်ားရဲ႕အ႐ုိးတြန္သံ
တနိုင္ငံလုံးက ျပန္ ၾကား ၾက
စစ္ဓါးျမ စစ္ဘီလူး စစ္အာဏာ႐ူူးမ်ား ဆန္႔က်င္ေရး
ဗမာ့ေမေဒးအသစ္ ေမာ္ကြန္းျပင္
ေမသမိုင္းစဥ္ကို ထပ္ၿပီး ထူ
ေအာင္သံတလူလူနဲ႔ ျပၾကဖို႔ ...
ရဲေဘာ္ တို႔
မိတ္ေဆြ တို႔
ျပည္သူလူထုအေပါင္း တို႔ ...
မတိမ္းမေစာင္း အသင့္ျပင္
သမိုင္းတြင္ေအာင္ ကန္႔ကြက္ၾက
မ်က္ေျခမျပတ္
ၾကက္ေျခခတ္႐ုံ မက
နအဖရဲ႕ကလိန္ဉာဏ္္
မူမမွန္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံ
အမႈိက္ပုံဆီ ပို႔နိုင္ေရး
ဟစ္ေႂကြး ေဖၚထုတ္ ကန္႔ကြက္ၾကပါ စို႔ ...
ဆန္႔က်င္မဲေပး ဆႏၵျပၾကပါ စို႔ .....။ ။ ။ ။
(၀င္းတင့္ထြန္း)
၆ - ၄ - ၂၀၀၈
မွတ္ခ်က္
ၾသဂတ္စပိုင့္ (August Spies) = ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔ ေမေဒးေန႔အျဖစ္ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တဲ့။ အေမရိကန္ ခ်ီကာဂိုမွ စတင္ခဲ့တဲ့ ၁၈၈၆ ေမလအလုပ္သမား သပိတ္တိုက္ပြဲအတြင္းမွာ ေရွ႕တန္းကေန ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး။ ႀကိဳးေပးစီရင္ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရ တဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္တဦး။ ။
ေခါင္းခါလုိက္သည္
ေခါင္းတစ္ခ်က္ ခါလိုက္တိုင္း
မုန္တိုင္းအတြက္ အားတစ္ခါ ျဖစ္တယ္..
စပ်စ္သီးေတြ ခ်ဥ္တယ္ဆိုတာ အလကား
အေျဖကို ႀကိဳသိေနတာေတာ့ ခါးတယ္
မေျပးႏိုင္ေအာင္ အပိုင္ခ်ည္ၿပီးမွ
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပးသြားသားပဲလို႔ မေျပာေၾကး
ရထားကေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ ထြက္သြားမွာပဲ
အစစတိုးတက္ၿပီး အၿပိဳင္တိုးထြက္ေနၾကတဲ့ ေခတ္ႀကီးမွာ
မ်က္မျမင္ပုဏၰားတစ္စုကေတာ့ ငါ့ေလွ ငါထိုး အမ်ဳိးေပ်ာက္ေပ်ာက္
လက္ဖ်စ္တေတာက္ခတ္လိုက္ရင္
ၾကက္ဆူပင္က ေလာင္စာထြက္တယ္
ဘိုးဘိုးေအာင္အစြမ္းနဲ႔ ၀လံုးေတြ တိုးသတဲ့
ဘိုးဘိုး (မ်က္ႏွာ) ေျပာင္ အစြမ္းထက္ပံုက သုညေတြ တိုးတိုးလာတယ္..
မုန္တိုင္း အတြက္ ပ်ဳိးပ်ဳိးလာတယ္...
အမွားဟာ အမွန္ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး
အမွန္ဟာ အမွားျဖစ္ေနတတ္တယ္
အမွန္တရားအတြက္ ေခါင္းတစ္ခ်က္ ခါလိုက္တိုင္း
မုန္တိုင္းအတြက္ အားတစ္ခါ ျဖစ္တယ္..
အမွန္တရားအတြက္ ေခါင္းဆယ္ခ်က္ ခါလိုက္တိုင္း
မုန္တိုင္းအတြက္ အားဆယ္ခါ ျဖစ္တယ္..
အမွန္တရားအတြက္ အားလံုး ေခါင္းခါၾကမယ့္ေန႔ဟာ
ဒုတိယေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ပါပဲ... ။
ညီမင္းႏိုင္
Wednesday, 26 March 2008
မုန္တုိင္းသီခ်င္း
ကဲ … ဒီတပြဲေတာ့ေတြ႔ၾကၿပီ
နီရဲေစြးေစြး ႏွလံုးေသြးကိုျပ
(စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ႕)
အေျခခံဥပေဒ ဆန္႔က်င္ၾက။
ေတာင္ဘို႔မွန္းလဲသိ
ဓားျပမွန္းလဲသိ
သိသိႀကီးနဲ႔အညံ့ခံရင္
စစ္အာဏာရွင္ကၽြန္ဘ၀နဲ႔
လူလံုးမလွျဖစ္ၾကရေပလိမ့္မယ္။
ကစၥပနဒီ ဧရာ၀တီ
စစ္ေတာင္း သံလြင္
ရာဇ၀င္မညိႇဳး
နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ဆိုး
ဖက္ဆစ္စနစ္ဆုိး
ပိုင္းပိုင္း႐ုိက္ခ်ဳိးေခ်ဖ်က္
(ျပည္သူေတြ)
လက္နဲ႔ေရးခဲ့ လြတ္လပ္ေရး
(စစ္အာဏာရွင္တို႔)
ေျခနဲ႔ေဆးဖ်က္မခံႏိုင္။
အုိ … ၿပိဳင္တူညီညာ
ဆိုပါေလ … ျပည္သူအမ်ား
လုိက္ၿပီးရြတ္ၾက …
“ကန္႔ကြက္ၾကေလာ့”
“ကန္႔ကြက္ၾကေလာ့”
“ကန္႔ကြက္ၾကေလာ့ စစ္အေျခခံဥပေဒ”။ ။
စုိးေနလင္း
Friday, 14 March 2008
ကမ္းစပ္ေနျခည္
လမ်က္နွာ
မႈံရီ၀ါ
ကမၻာအျပာ
တခါတစ္ခါ မာယာ။
ပင္လယ္ဟာ
နီ၀ါျပာထိန္လင္း
ရင္နဲ ့ရင္းတဲ့လိႈင္း
တံပိုးခရာမႈတ္
ဆန္႔ထုတ္ပစ္လႊတ္အလင္းတန္း၊
လႈိင္းမ်ား၊ ၀ဲဂယက္မ်ား
ၾကမ္းတမ္းလႈပ္ခပ္မရပ္မနား
ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႔ေသာင္
ေတာင္ကမၻားယံနဲ႔မုန္တိုင္း
သမိုင္းကားနိဂုံးမခ်ဳပ္
ဆုတ္တက္ကစား
ကာလယႏၱယား
အရင္းမဲ့သံစဥ္မ်ား
ရသဒုကၡမ်ားနဲ႔ခရီးဆက္။
ၿမဲျမံတဲ့လက္မ်ား
က်စ္လစ္စြာကုိင္ဆုပ္၊ မဆုတ္မနစ္
ငတ္မြတ္မႈတမ္းျခင္း
ခ်စ္ျခင္းတို႔နီျမန္း
သစ္လြင္ျပည့္သူ႔လမ္း
တလွမ္းျခင္း၊ တဆစ္ျခင္းထုဆစ္
ေခတ္သစ္ရနံ႔သင္း
ပန္းတခင္းစီ
အဲဒီလမ္း
ကမ္းအလင္းဆီ။ ။
ေနလက္
၄၈၂၈ မတ္လ သို႔
Saturday, 1 March 2008
မီးျခစ္တဆံ
အႏွစ္ (၂၀) ဆိုပါလားေဟ့ …။
အျမင္ကတ္ေလာက္ေအာင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ တပ္မက္စိတ္ရွိသူမ်ားက
ေၾကာင္သူေတာ္ ေသာကနဲ႔ေလ။
အႏွစ္ (၂၀) ဆုိပါလားေဟ့ …။
ေကာက္က်စ္ေသာ
အျမင္တုိေသာ
ကိုယ္က်ဳိးငဲ့ ရန္လုိစိတ္နဲ႔
လူလားေျမာက္လာတဲ့
အာဏာပါးကြက္သားတို႔က
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေလးစားျခင္းငွာ
မတတ္စြမ္းႏုိင္တဲ့
ေကာက္႐ုိးမွ်င္ ဥပေဒနဲ႔ေလ။
အႏွစ္ (၂၀) ဆုိပါလားေဟ့
အေကာင္းအဆုိးအေပၚမွာ
ရွက္ဖြယ္လိလိ ဥပကၡာျပဳႏိုင္သူမ်ားက
ယုတ္ညံ့သိမ္ဖ်င္းမႈနဲ႔
မသန္႔စင္ေသာ အရာမွန္သမွ်ရဲ႕
မုသား ပုဒ္မနဲ႔ေလ။
အႏွစ္ (၂၀) ဆုိပါလားေဟ့ …။
႐ုပ္မွာ အာဏာနဲ႔က်ည္ဆံ
နာမ္မွာ ဖက္ဆစ္
မေအာင္ျမင္တဲ့ သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕
အာဃာတထက္ အဆိပ္အေတာက္ျပင္းတဲ့
ခံု႐ံုးအမိန္႔နဲ႔ေလ။
(၂)
မီးပြားကေလးကေနၿပီး
မီးေတာက္ႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါ
ကမၻာေျမေပၚမွာရွိတဲ့
အညစ္အေၾကးဟူသမွ်နဲ႔
လူေလလူလြင့္ ဂ်ပုိးေတေလေတြကို
ေလာင္စားသြားလိမ့္မယ္ ….. (ေဂၚကီ)
ေမာင္ေသာ္ကရဲ႕ မီးျခစ္တဆံဟာ
ေနာင္ ….. အႏွစ္ (၂၀) ၾကာတဲ့အခါမွာ
ေလာင္စာမ်ားရဲ႕ ျပာနဲ႔ထုဆစ္
သမုိင္း၀င္ေက်ာက္တုိင္ျဖစ္လာမယ္။ ။
ေမာင္ေသာ္က
(၁၂. ၆. ၉၁) ရက္ေန႔တြင္ ကြယ္လြန္သြားေသာ ဆရာ (ေမာင္ေသာ္က) အား ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ သူအက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္ ေရးသားခဲ့ေသာ ကဗ်ာတပုဒ္ကို ေဖာ္ျပပါသည္။
ေဒါင္းအုိးေ၀ အတြဲ - ၂၊ အမွတ္ - ၁၁၊ ဇူလိုင္၊ ၁၉၉၁ မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
Wednesday, 20 February 2008
ႏြမ္းလ်မိခင္ ဂ်ာမဏီ
အုိ ႏြမ္းလ်မိခင္ ဂ်ာမဏီ
ျပည္သူေတြၾကားမွာ အေမထိုင္ေနေတာ့
အေမ့တကိုယ္လံုး ညစ္ေပေနလိုက္တာ
သြားပုပ္ေလလြင့္ အေျပာခံရသူေတြအၾကားမွာ
အေမဟာ ေခါင္းေမာ့ထားတယ္။
အေမ့ရဲ႕ အဆင္းရဲဆံုးသားဟာ
အရိုက္ခံရလို႔ လဲက်ေနခ်ိန္မွာ
က်န္တဲ့သားေတြက
ဗိုက္ဆာေနတဲ့သူ႔ကို
လက္ေျမွာက္ရြယ္ထားၾကတယ္။
ဆိုးလွပါတယ္အေမရယ္။
သူတို႔ဟာ အဲဒီလို လက္ေတြေျမႇာက္
ကိုယ့္ညီေလးကို ရြယ္ထားၿပီး
မထီတရီနဲ႔ အေမ့ကို ၀ိုင္းပတ္ေလွ်ာက္ၾက
အေမ့မ်က္ႏွာ တည့္တည့္ၾကည့္ ရီၾကတယ္
ဒါ အားလံုးအသိပါ။
အေမ့အိမ္ထဲမွာ
မုသားေတြက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ဟိန္းလုိ႔
အမွန္တရားဟာ ႏႈတ္ဆိတ္ေနရသတဲ့
အဲဒါ ဟုတ္သလားအေမ။
ဖိႏိွပ္သူေတြက
အေမ့ကို ေနရာတကာမွာ ခ်ီးမြမ္းၿပီး
အဖိႏိွပ္ခံေတြကေတာ့
အေမ့ကို စြပ္စြဲေနၾကတယ္။
လုယက္ခံရသူေတြက
အေမ့ကို လက္ညိႇဳးထိုးၾကၿပီး
လုယက္သူေတြကေတာ့
အေမ့အိမ္ထဲမွာ တည္ေထာင္ထားတဲ့စနစ္ကို
ခ်ီးမြမ္းေနၾကတယ္။
အေမ့ အေကာင္းဆံုးသားေတြရဲ႕
ေသြးေတြ စြန္းေပေနတဲ့
ျခံဳလႊာရဲ႕ အနားစြန္းကို
အေမ၀ွက္ေနတာ
လူတိုင္းကျမင္ၾကတယ္။
အေမ့အိမ္ထဲက ရန္ေထာင္သံေတြ ၾကားရေတာ့
လူေတြက ရယ္ၾကတယ္၊
ဒါေပမဲ့ ဓားျပကပ္လာတဲ့အခါမွာ
အေမ ဓားလွမ္းဆြဲတာကို
ဘယ္သူျမင္လို႔လဲ။
အိုအေမရယ္
အေမ့သားေတြက
အေမ့ကို ဆင္ေပးလိုက္တာ
လူၾကားထဲမွာ
အထင္ေသးစရာ
ထိတ္လန္႔စရာႀကီး ျဖစ္ေနပါေပါ့လား။ ။
ဗားေတာ့ဗရက္
(အဂၤလိပ္လိုမွ ဘာသာျပန္သူ ေမာင္ခ်စ္ခင္)
၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၂၃) ရက္
ေကာင္းကင္ထက္မွ၊ တိမ္ျဖဴလႊလႊ
ပင့္သက္မလ်က္၊ မေရြ႕ မလ်ား
ေက်ာက္ခ်ထား။
မင္း၀ံေရႊေတာင္၊ ေစတီေထာင္ေသာင္း
ေခါင္းေလာင္းမျမည္၊ ေၾကးစည္မတီး
အံ့ၾသတႀကီး။
အင္း၀တံတား၊ သံမဏိသားဟာ
မားမားရပ္လ်က္၊ မ်က္ေမွာင္ကိုၾကဳတ္
လက္သီးဆုပ္။
ဧရာ၀တီ၊ သည္ေန႔တြင္ကား
ငါးမျမဴး၊ ငွက္မပ်ံ
လႈိင္းေတြသာ မာန္ထေန။
“ဤတိုင္းျပည္၊ ဤျပည္သူအတြက္
ဖက္ဆစ္စနစ္၊ ၿဖိဳပစ္ဖို႔အတြက္
ကမၻာစစ္ႀကီး၊ ရပ္ပစ္ဖို႔အတြက္
ငါ့အသက္ကို၊ ေပးဆက္ပါသည္
ဤေတာင္ရိုး သက္ေသထား
ဤတံတား တိုင္တည္ကာ
ဤျမစ္ကို သခၤ် ိင္းျပဳမယ္
ဆယ္သက္ဆယ္ျပန္ပဲ ေသပါေစေတာ့။”
“ငါေသၿပီးေနာက္
မေကာက္နဲ႔ ငါ့အေလာင္း
ငါ့အေၾကာင္းကိုသိခ်င္ရင
ငါ့ျပည္သူကိုသာေမး
ငါ့ေသြးရဲ႕ အေရာင္ကိုသိခ်င္ရင္္
အဲဒီ ဂ်ပန္ေတြကိုသာ ေမးေပေတာ့။
ဖက္ဆစ္နဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္
ဒီစစ္ႀကီးမွာ
ဘယ္သူဟာ ေအာင္ႏိုင္သူလဲ
ငါမမီေပမယ့္၊ အေျဖကိုသိေနတယ္
ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ရဲေဘာ္တို႔။”
ဖိုးသံ (လူထု)
(ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ႕ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ေျမေအာက္လုပ္ငန္းကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တို႔က ဖမ္းဆီးညႇဥ္းဆဲ သတ္ျဖတ္ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ စစ္ကိုင္းမွ ရဲေဘာ္သိန္းတန္ကို ဒီကဗ်ာနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါတယ္။)
မုတ္သုန္ေလႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးအစဥ္အလာ
မုတ္သုန္ဤေလ
ေႏြကိုနန္းတင္၊ ေဆာင္းကိုႏွင္၏။
ရြက္ေဟာင္းကိုႏွင္၊ ရြက္သစ္ဆင္၏။
အစဥ္အလာ ထူးျမတ္စြ။
ေဆာင္းကိုဖီဆန္၊ မုတ္သုန္ထန္စဥ္
တရံခါက၊ မတ္ - တလ၌
ထႂကြပုန္ကန္၊ တို႔ေတာ္လွန္ေသာ္
ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္ ေျပးရခဲ့။
ခါတိုင္းလိုပင္
ပင္လက္ပံလည္း၊ မီးလွ်ံမီးတုတ္
ကိုင္ကာဆုပ္၍၊ မုတ္သုန္ေရွ႕ က
အခ်က္ျပသည္၊ မတ္လ ခါတိုင္း ၀တ္မပ်က္။
ေတာမီးကိုထမ္း၊ ရွမ္းေတာင္တန္းလည္း
ေအာင္ဆန္း,ဗထူး၊ သတၱိထူးကို
ခ်ီးက်ဴးတင္စား၊ ေနသည့္လားသို႔
ေရွ႕ ဖ်ား ရဲရဲ နီလ်က္။
ထေလာ့ ႂကြေလာ့ လႈံ႔ေဆာ္ေျပာသို႔
ဥၾသရဲေဘာ္၊ ခြန္းဆင့္ေၾကာ္လွ်င္
ေတာ္လွန္ခဲ့ၾက၊ မတ္ တလကို
မွန္းဆအားအင္ ၀င္မိ၏ ။
ဥၾသစစ္ခ်ီ၊ သီေလာ့-သီေလာ့
ရိုးမမီးနီ၊ နီေလာ့-နီေလာ့
လက္ပံပြင့္နီ၊ နီေလာ့-နီေလာ့
မုတ္သုန္ေလနီ၊ ခ်ီေလာ့-ခ်ီေလာ့
မတ္လ...မတ္လ...
သတိရ၍၊ ေသြးႂကြဆူလာ
စာဆိုငါသည္၊ ကဗ်ာတပုဒ္
ေရးသီထုတ္ခိုက္္၊ မုတ္သုန္ေလလွ်င္
ငါ့ဆံပင္ကို၊ ေ၀ွ႔ငင္လႈပ္ဆြ
ၾကက္သီးထၿပီ......
ထ - ထ - သူပုန္ - ေအာ္မိ၏။ ။
ေမာင္စြမ္းရည္
၂၇-၃-၆၄
ေတာ္လွန္ေရး
ေခ်ာေမြ႔ ရွည္လ်ား၊ ၀ါးလံုးမ်ားကို
ဓားျဖင့္ စိပ္ျဖာ၊ ခြဲလိုက္ရာတြင္
၀ါးမွာ ပ်က္စီးခဲ့ေလၿပီ၊
ၾကမ္းတမ္းရွည္လ်ား၊ ၀ါးျခမ္းမ်ားကို
ဓားျဖင့္ျဖတ္သတ္၊ ယက္ပါလတ္မူ
သပ္ရပ္လွစြာ၊ ေတာင္းျဖစ္ လာလိမ့္
ေတာင္းမွာ ၀ါးထက္၊ တန္ဘိုးတက္၏
၀ါးတြက္ ႏွေျမာ မရွိႏွင့္။ ။
ေမာင္စြမ္းရည္
၂၉၊ ၁၁၊ ၁၉၆၁
ေအာင္လံထူမယ့္ စိတ္
သမိုင္းအုတ္တခ်ပ္ဆင့္ဖို႔
အသက္နဲ႔ေတာင္ရင္းခဲ့ရ
ခံျပင္းတက္ေခါက္
စိတ္ေတြလဲ မီးေတာက္
ဒူးေထာက္သူ ရင္ေကာ့သူ
လူအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ၾကံဳ
သူပုန္ တျဖစ္လဲ
ေအာင္ပြဲရဖို႔ ေရွ႕ ခ်ီတက္
လက္တြဲစို႔ရဲေဘာ္
အနာဂတ္ကိုေမွ်ာ္ၾကမယ္။
ကိုယ္က်ဳိးကို ေျမျမႇပ္
ကိုယ့္အထုတ္ ကိုယ္မပိုက္
တိုက္ပြဲသာအသက္
တိုက္ရဲတာ လက္နက္
ေသြးစက္စက္က်ေပေစ
အုတ္ျမစ္ခ် လူ႔ဗိမာန္
အက်ည္းမတန္ေစရ။
လူမွန္ရင္ သတၱိရွိရမယ္
အသိစိတ္ျမင့္မား
တရားကိုခ်စ္တတ္ရမယ္။
အမွားႏြံမနစ္
တရားမြန္ခ်စ္တတ္မွ
ေလာကသစ္ အုတ္တခ်ပ္
အနာဂတ္အတြက္စီႏိုင္မယ္။
ေအာင္လံထူဖို႔
လြယ္ကူတဲ့အလုပ္မဟုတ္။
အေခ်ာင္ကံထလို႔
ေအာင္လံမရႏိုင္။
ေနာင္အၿမဲလွေစဖို႔
ေအာင္ပြဲအရခ်ီတက္ေလာ့။ ။
တင္မိုး
၂၈၊၀၁၊ ၂၀၀၅( ေသာၾကာေန႔လယ္ခင္း)
Monday, 18 February 2008
အႏိုင္မခံ ( ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘာသာျပန္ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ )
ငါ့အား ဖုံးလႊမ္းထားေသာ လကြယ္သန္းေခါင္
ဤအေမွာင္အတြင္းမွေန၍ အႏိုင္မခံ အ႐ႈံးမေပးတတ္ေသာ
ငါ၏စိတ္ဓာတ္ကို ဖန္ဆင္းေပးသည့္ နတ္သိၾကားတုိ႔အား ငါေက်းဇူးတင္၏။
ေလာကဓံတရားတို႔၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လက္ဆုပ္တြင္းသို႔
က်ေရာက္ေနရျငားေသာ္လည္း ငါကားမတုန္လႈပ္ မငိုေႂကြး
ကံတရား၏ ႐ုိက္ပုတ္ျခင္း ဒဏ္ခ်က္တို႔ေၾကာင့္
ငါ၏ ဦးေခါင္းသည္ ေသြးသံတုိ႔ျဖင့္ ရဲရဲနီ၏ ၫြတ္ကား မၫြတ္
ဤေလာဘေဒါသတို႔ ႀကီးစိုးရာဌာန၏ အျခားမဲ့၌ကား
ေသျခင္းတရားသည္ ငံ့လင့္လ်က္ရွိ၏။
သို႔ေသာ္ ငါ့အား မတုန္လႈပ္သည္ကို ေတြ႔ရအံ့။
ေနာင္ကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေၾကာက္သည္ကိုသာ ေတြ႔ရအံ့။
သုဂတိသို႔ သြားရာ တံခါး၀သည္ မည္မွ် က်ဥ္းေျမာင္းသည္ျဖစ္ေစ
ယမမင္း၏ ေခြးေရပုရပိုက္၌ ငါ့အျပစ္တို႔ကို မည္မွ်ပင္မ်ားစြာ
မွတ္သားထားသည္ျဖစ္ေစ ငါကား ဂ႐ုမျပဳ
ငါသာလွ်င္ ငါ့ကံ၏ အရွင္သခင္ျဖစ္၍
ငါသာလွ်င္ ငါ့စိတ္၏ အႀကီးအကဲ ျဖစ္သတည္း။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
(အိုးေ၀မဂၢဇင္း၊ အတြဲ ၆ အမွတ္ ၁၊ ၁၉၃၆ ခု)
Out of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
I thank whatever gods may be
For my unconquerable soul.
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeoning s of chance
My head is bloody, but unbowed.
Beyond this place of wrath and tears
Lies but the horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds, and shall find me, unafraid.
It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.
Engrave this quote in Our Store! Rate this Quote! Tell a Friend.
-William Ernest Henley, "Invictus", 1875
ခ်စ္တဲ့မေနာ္ေျမဘေလာ့မွ ကူးယူသည္။
တိုင္းျပည္ (၂)
ျမန္မာျပည္မွာက
ငွက္ဖ်ားေပါတယ္။
ေခြးေလ ေခြးလြင္႔
သူေတာင္းစားနဲ႔
ဆင္းရဲသားေပါတယ္။
ျခင္
ယင္ေကာင္
ဖာ
သူခိုးနဲ႔
အလွဴခံလည္း ေပါတယ္။
ဘုန္းႀကီး
စစ္သား
ဘိန္းသမားနဲ႔
ကပ္ဖါး ရပ္ဖါး
အေခ်ာင္သမားလည္း ေပါ
အရည္အခ်င္းမရွိဘဲ
ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခ်င္သူလည္းေပါ။
မရယ္ရတဲ႔ လူျပက္ေတြနဲ႔
အသံုးမက်တဲ႔ အကယ္ဒမီေတြလည္းေပါ
ခါေတာ္မွီ
ေကာ္ပီ သီခ်င္းေတြနဲ႔
ေထာက္လွမ္းေရးေတြလည္း ေပါတယ္ေပါ႔။
ဒီမိုကေရစီသမားေတြ ေပါသလို
ၾကံ့ဖြတ္ေတြလည္းေပါ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ေပါသလို
ေထာင္သားေတြလည္းေပါတယ္ေပါ့။
ေဆးအတု
ဆီအတု
ေရြးေကာက္ပြဲ အတု
အမဲေျခာက္ အတုနဲ႔
ႏိုင္ငံေရးသမား အတုေတြလည္းေပါ။
ဥပေဒ အတု
အစိုးရ အတု
ပညာတတ္ အတုနဲ႔
ရဲရဲေတာက္ အတုေတြလည္းေပါ။
တကယ္ေတာ႔
ျမန္မာျပည္ဆိုတာက
လူ႔ အခြင္႔အေရး
ရွားပါးလြန္းတာကလြဲလို႔
က်န္တာေတြ အကုန္ေပါတဲ႔
အရပ္ …….. ဆိုပါေတာ့။ ။
မာ႐ု
ခ်စ္တဲ့မေနာေျမဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
Sunday, 17 February 2008
ငါတုိ႔ထဲက တခ်ဳိ႕သို႔
ခြင့္ျပဳၾက သူငယ္ခ်င္းတို႔
အမွန္တရားကို ဆုိတဲ့ငွက္ဟာ
ငါ့ႏႈတ္ဖ်ားမ်ာ ခဏလာနားလို႔။
ခြင့္ျပဳၾက သူငယ္ခ်င္းတို႔
ရင္ထဲက အသံဟာ
ငါ့ကဗ်ာကို အခုလာငွားလို႔။
ငါတို႔ဟာ ငါတို႔အားလံုးရဲ႕ ပ်မ္းမွ်ကိုယ္တိုင္းနဲ႔ ေတာ္တဲ့အကႌ်ကို
၀တ္ဆင္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္တယ္။
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က
ကိုယ့္အေတာင္ပံကိုယ္ျဖတ္ ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုယက္ေနခ်ိန္မွာ
ငါတုိ႔ထဲက တခ်ဳိ႕က ပက္ၾကားအက္ေနတဲ့ ပါးစပ္ေတြနဲ႔
မိုးခါးေရကို မက္ေနၾကလို႔။
ပေဒသရာဇ္ဆန္တဲ့ ညေတြထဲ
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မီးၿမိႇဳက္ေတာက္ပ ေပးေနခ်ိန္မွာ
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က အဆိပ္ေရေတြနဲ႔ ၿငိမ္းေနခဲ့ၾကလို႔။
ဒ႑ာရီေတြထဲကအတုိင္း
ေသြးဆာေနတဲ့ဘီလူး႐ိုင္းေတြ
ဓာတ္ပံုေတြကိုင္ၿပီး တၿမိဳ႕လံုး၀င္ေမႊေနခ်ိန္မွာ
ငါတို႔ထဲကတခ်ဳိ႕က ေခတ္ပ်က္တာကို ေခတ္ပ်က္တယ္လို႔႐ႈေနၾကတယ္။
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြပန္ၿပီး ေယာနသံဇင္ေယာ္လုိျပန္ေနခ်ိန္မွာ
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က
ကိုယ့္အနာဂတ္ကို ကိုယ္တုိင္ေသာ့ခတ္
ေသာ့တံကို မိစၦာေတြဆီအပ္လို႔။
ရန္သူကငါတို႔ကို တည့္တည့္ပစ္ေနခ်ိန္မွာ
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က
ညီအကိုအခ်င္းခ်င္း
ႏႈတ္ခမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေတြနဲ႔
အေပါစားတံဆိပ္ေတြကပ္
ေဒါသအဆိပ္ေတြ ခတ္ေနၾကလို႔။
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က
မိဘစကားမလြန္ဆန္ရက္ရင္ ဘုရားေတာင္မွမပြင့္ႏုိင္ဘူး ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔
ေတာ္လွန္ျခင္းအက်င့္ကို အဆံုးစြန္ထိ က်င့္ၾကတယ္။
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က
မိစၦာေတြစကား လြန္ဆန္ခဲ့ရင္ ကိုယ့္အတၱကမၻာပ်က္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔
နာခံျခင္းအက်င့္ကို အဆံုးစြန္ထိက်င့္ၾကတယ္။
အာဇာနည္ေတြရဲ႕ အျပင္းစားရင္ခုန္သံေတြဟာ ေသနတ္သံေတြထက္ ဆူညံခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕က လက္ခုပ္ကိုေတာင္ က်ယ္က်ယ္မတီးရဲၾကဘူး။
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ငါတို႔အကႌ်ေတြေသးေနရတယ္။
ကန္႔လန္႔ ကန္႔လန္႔ လုပ္လာရင္ေတာ့
ငါတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕ကို
ငါတို႔ထဲက ထုတ္ရမယ္။
ငါတို႔ရင္ထဲက သံပံုးတီးသလိုျမည္လာတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႔
မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြကို ႏွင္ထုတ္ၾက။
ခြပ္ေဒါင္းေတြရဲ႕ အေတာင္ပံဟာ
စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ေသနတ္ကိုင္သူေတြကို ခြပ္ဖို႔ျဖစ္တယ္။
၂၀၀၇ ႏို၀င္ဘာ။
ေကာင္းကင္ကို
ေကာင္းကင္ကိုမွ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ထားသည္။
Thursday, 14 February 2008
ေတာ္လွန္ေရး သူရဲေကာင္း
ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခမွာႏွင္းမကြဲေသးဘူး
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြေရာ
ျမန္မာလူမ်ိဳးအားလံုးေရာ
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးေအာက္က
မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကေသးဘူး .. ။
အခ်ိန္မတန္ခင္ေႂကြလြင့္သြားတဲ့
ေတာ္လွန္ေရးသူရဲေကာင္းႀကီး
ဖဒိုမန္းရွာတစ္ေယာက္
တမလြန္ဘ၀ကေန
ရဲရဲေတာက္ေတာ္လွန္ေရး၀ိဥာဥ္တစ္ခုနဲ႕
ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္ေနမွာလား .. ။
ျမဴလည္းစဲၿပီ
ေက်းငွက္သံေတြလည္းတိတ္ခဲ့ၿပီ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်က္ႏွာေတြ
ငိုပြဲဆင္ခဲ့ရၿပီ ..
ေသြးညႇီနံ႔ေတြျပည့္ႏွက္
ယမ္းေငြ႕သံေတြတေ၀ေ၀
ေကာက္က်စ္ယုတ္မာမႈေတြျပည့္ႏွက္
ကုိယ့္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းယုတ္မာေနတဲ့
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ဖို႕
ညီၫြတ္ေရးအေဆာက္အအံုေတြ
ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ရဦးမယ္ .. ။
အ႐ိုအေသေလးျမတ္မႈေတြၾကား
ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္က်ဆံုးတိုင္း
တစ္ခါေပါက္ထြက္တဲ့ႏွလံုးသားနဲ႕အတူ
ေၾကကြဲျခင္းေတးသံမ်ားလႊမ္းျခံဳ
လြတ္ေျမာက္ေရးေရာင္နီဆီ
အားလံုးဆက္ေလွ်ာက္ၾကရင္း
ေတာ္လွန္ေရး၀ိဥာဥ္ျဖန္႔ေ၀ေနမည့္
သူရဲေကာင္းႀကီး `ဖဒိုမန္းရွာ´အား
ေလးစားဂုဏ္ျပဳဦးၫႊတ္လိုက္ပါ၏ .. ။
လင္းလက္ၾကယ္စင္
လင္းလက္ၾကယ္စင္ဘေလာ့မွ ကူးယူသည္။
Sunday, 10 February 2008
ေနာက္ဆံုးပင္လယ္
ပန္းတုိင္ကိုသြားရတယ္ဆိုတာ
လေရာင္ေအာက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တာမဟုတ္ဘူး
(ဓားေတာင္ ၀တၳဳမွ)
ကၽြန္းရဲ႕ထိပ္မ်ားမွာ တလူလူအက်ႌေဟာင္းတထည္
ေအာ္သံကြဲကြဲ ပင္လယ္တဖ်ပ္ဖ်ပ္ မီးစုန္းေတာက္စား
ဒါပဲ အသားကုန္ထိုင္ေငးၾကည့္ေနရတဲ့ ျဖစ္စဥ္မွာ
ေက်ာက္ေဆာင္မ်ား ႀကိမ္ဆူးမ်ား
ငါးကင္လိပ္ဥနဲ႔ အုန္းရည္ခ်ဳိခ်ဳိညစာမ်ား
အလို ဘုတ္ျမည္သံဖြဲ႔ႏြဲ႔မႈနဲ႔ ဒီတက္ၿပီလား
တေန႔ ေက်ာက္တံုးတတံုးက် ေန႔စြဲေတြ ႐ိုက္ႏွင္ရတာ
မုန္တုိင္းနဲ႔ ငါးမန္းစြယ္ေရာင္ေဖြးေဖြးေပါ့
၀ါး႐ံုျပာဆားနဲ႔ ဘ၀ကို ယပ္ခတ္ရင္း
ပင္လယ္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔ ေကာင္းကင္အျပာနဲ႔ လြဲေခ်ာ္ရ
သေဘၤာမလာမီ ထြက္ခြာသြားသူႀကီး။ ။
(၁၈-၂-၉၈ မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့ ဆရာျမသန္းတင့္ သို႔ ...)
ေမာင္ေဆး႐ိုး
(၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ယေန႔မႏၱေလးစာအုပ္တုိက္)
ဓားလိုတယ္
ဒီကၽြန္းေပၚမွာ ဆက္ေနရင္
ငတ္ေသမွာပဲ
ငတ္မေသ ဖ်ားေသမွာပဲ
ေႁမြ ကုေ႗ ကု႗ာ
ယိမ္းထိုးေခါင္းခါ ပါးပ်ဥ္းတလႈပ္လႈပ္
က်ားခုန္အုပ္ ေရလႈိင္း
ငါးမန္း ၀ုိင္းေနတဲ့
ေလ႐ိုင္းထပင္လယ္
ျဖတ္ရမယ္ ကိုနႏၵာ
က်ဳပ္တို႔ လိုတာေတာ့
ဓားပါ ခင္ဗ်ာ့ ဓား
ဓားတေခ်ာင္းပဲဗ်ဳိ႕
ေဖာင္ေကာင္းေကာင္းဖြဲ႔ဖို႔တဲ့
သံေခ်ာင္းရဲ႕ေတာင္းဆိုသံ ။
(ဓားေတာင္နဲ႔မီးပင္လယ္ျဖတ္သူ ဆရာျမသန္းတင့္ သို႔)
အံ့ေမာင္
(၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ယေန႔မႏၱေလးစာအုပ္တုိက္)
Tuesday, 29 January 2008
ကၽြန္
ေရွးေရွးတုန္းကေတာ့
နယ္ခ်ဲ႕ေတြ ကၽြန္ျပဳဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီကို လာတယ္။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့
ကၽြန္ခံဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ ခရီးထြက္တယ္။
လူျဖစ္ေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ကမရွိခဲ့ဘူးအေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္က
အိပ္မက္ထဲက ကမၻာကို
ကၽြန္ရြာမွာမွ သြားရွာမိတဲ့အျဖစ္။
ေသရင္ေျမႀကီးဆိုတာကေတာ့ မွန္ပါတယ္။
ရွင္ရင္ေတာ့ မစုိ႔မပို႔ေငြေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ေတာ့ ေရႊထီးေပါ့။
တရြာေျပာင္းေပမယ့္ သူေကာင္းေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္ပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေၾကာက္ရင္လြဲ ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ ... အေမနဲ႔ညီမေလးေတြအတြက္ ရဲခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ပဲျဖစ္ေနေသးတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရဲရင့္မႈေတြကပဲ ေနရာလြဲခဲ့လို႔လား။
ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို သိဖို႔ေနေနသာသာ
တခ်ဳိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆို ကိုယ့္အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္းေတာင္ မသိရွာဘူး။
တခ်ဳိ႕ကေလးေတြဆို ျမန္မာနာမည္ေတာင္ မရွိရွာဘူး။
ေဘာ့ (စ္) ဆုိသူေတြ ေပးတဲ့နာမည္ပဲ ရွိၾကတယ္။
အေမေျပာေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ႀကီးပြားမယ္ဆုိ။
အလုပ္လုပ္ေလ ပိုခုိင္းေလေလပဲအေမ။
ကၽြန္ျဖစ္ေလေလပဲအေမရဲ႕။
လူအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ့အသိ
သူတို႔မွာ မရွိဘူးအေမ။
ေသြးစုပ္ဖို႔ပဲ သူတို႔သိတယ္။
အေမရယ္
ကၽြန္ေတာ္လည္း အစကေတာ့
ခ်စ္သူရဲ႕ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါေလာက္ ျဖစ္ဖုိ႔မွန္းၿပီး ထြက္ခဲ့တာေပါ့။
အခုျဖစ္လာတာက အားလံုးရဲ႕ ေျခသုတ္ပဆိုး
မရွိေသးတဲ့အစြယ္ေတာင္ က်ဳိးခဲ့ၿပီ။
ခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္အသည္းႏွလံုးကလည္း
ကၽြန္အခ်င္းခ်င္းေတာင္
ျပန္မစုပ္ခ်င္တဲ့ သရက္ေစ့ တေစ့ေပါ့။
ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကၽြန္လို႔သံုးလို႔
မငိုလိုက္ပါနဲ႔အေမရယ္။
သူတုိ႔ေဒါသေလးတခ်က္ ထြက္႐ံုနဲ႔
ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရႏိုင္တာဆုိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို႔အသက္တေခ်ာင္းက
ရာဘာပင္ တပင္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးမရွိဘူးအေမ။
သူတို႔အခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္တေကာင္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုးမရွိဘူး။
ဒါကို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သခင္လို႔
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး ေႂကြးေၾကာ္ေနရမွာလား။
အနာရွိတာကို လက္ခံမွ ေဆးထည့္လုိ႔ရမွာေပါ့အေမ။
လူေတြေျပာေတာ့
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ႐ိုင္းပင္းတယ္ဆို။
ေကာင္းတဲ့လူေတြလဲ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရႊလို႔ ျခံဳငုံေခၚေနတဲ့အထဲက တခ်ဳိ႕ကပဲ။
အခ်င္းခ်င္းေရာင္းစားေနၾကတာ အေမ။
တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို႔
အခ်င္းခ်င္းခ်နင္းရက္တာလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔လူစိတ္မရွိတာကေတာ့
ေသခ်ာပါတယ္။
ေရႊဆိုတဲ့စကားလံုးက
အကုန္လံုးနဲ႔ေတာ့ မတန္ဘူးအေမ။
သူတို႔ကို ေရႊစာရင္းထဲက ကၽြန္ေတာ္ထုတ္တယ္။
ဟုိတေလာက စာအုပ္ထဲမွာဖတ္လုိက္ရတယ္အေမ။
လင္ကြန္းဆုိတဲ့သူက ကၽြန္စနစ္ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ေပးသတဲ့။
ဘယ္မွာ ဟုတ္လုိ႔လဲ အေမရယ္။
သားတို႔ကို လာၾကည့္စမ္းပါ။
သူလုပ္ႏုိင္ခဲ့တာ သူတို႔ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ
သူ႔ကိုေလးစားေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ေတာ့ သူဟာ
သမုိင္းတင္ေလာက္ေအာင္ မစြမ္းေသးပါဘူးအေမရယ္။
လူ႔အျဖစ္က ရခဲတယ္ဆို။
ရခဲတာပဲ ေကာင္းပါတယ္အေမ။
ကၽြန္ေတာ္လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ငွက္ေတြကို ေငးၾကည့္မိတယ္အေမ။
ငွက္အခ်င္းခ်င္း အမ်ဳိးအႏြယ္မတူလို႔ ရက္စက္ၾကတာမရွိဘူးအေမ။
ငွက္ေတြမွာ ျပည္တြင္းစစ္မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ဘာသာေရးအဓိက႐ုဏ္းမရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ကိုယ့္အသုိက္အျမံဳကို ဗိုလ္က်ၿပီးအတင္းေရႊ႕ခုိင္းတာမ်ဳိး မရွိဘူး။
ငွက္ေတြ ကံဆုိးမိုးေမွာင္က်ၿပီး ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ေနရရင္ေတာင္
သူတို႔သခင္က သူတို႔ကို အခ်စ္နဲ႔ေလွာင္ထားတာ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ အမုန္းနဲ႔ေလွာင္ထားျခင္း ခံရတယ္။
ေမတၱာအရမ္းငတ္တယ္ အေမရယ္။
ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကလဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငိုသံေတြဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
အမ်ဳိးသားအက်ဳိးစီးပြားဆိုတဲ့ စကားလံုးေအာက္မွာ
နားမၾကားၾကဘူး ထင္ပါရဲ႕။
လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းမွာမပြင့္ဘူး အေမ။
ကၽြန္စနစ္ဟာ
စာရြက္ေပၚမွာေတာင္
မပေပ်ာက္ေသးပါဘူးအေမရယ္။ ။
ေကာင္းကင္ကို
ေကာင္းကင္ကို ဘေလာ့ခ္မွ၀တ္မႈံကူးသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)
